Neşe öğretmen

2011-11-25 17:20:00

İlkokuldayken babamın ekonomik çöküntüsünün hemen ardından zoraki olarak Tuzla'dan yeni taşınmıştık varoş semti Sultanbeyline. komşu kadınlar ev görmesine gelirdi. Ben 9-10 yaşlarındaydım.yeşil paçaları katlanan pantolonlar vardı o zamanlar. Pantolon giyiyorum diye kınamışlardı. günlerce evden çıkmamıştım.pantolonumla daha sıkı bağlar oluştu aramızda sonra.

 Allahım nasıl bir yerdi böyle..Günlerce ağlamıştık ablamla. Diğerlerinin umurunda değil gibi gelirdi o zamanlar.Çaresizliği sonra anladım.  sonunda babam beni mahallede okul bile olmayan dükkanda eğitim görülen bir yere götürdü. orası yeni okulumdu. yeni yeni kendimle barışık derslerimi yaptığım zamanlarda taşınarak büyük bir çöküntü yaşamıştım. ne saçma bir yerdi ve ne saçma bir okuldu..okul bile değildi. Şubat aylarındaydık taşınırken ve bir an evvel başlamam gerekiyordu.Nakil aldırmıştık.

ilk gün  kafamı hiç kaldırmadan oturduğumu hatırlıyorum. dersi anlatanın kim olduğunu bile bilmeden...Öyle saatlerce..bir an adımı duydum biri beni çağırmıştı. kafamı kaldırdım karşımda adını hemen öğrendiğim ve hiç unutmadığım Neşe öğretmen vardı..Neşe Uygur...Siyah mantosuyla hafızama kazınan isim. Mantosunu çıkarırken siyah askılı elbisesinin askısıda düşüverirdi omuzundan. sınıf sıcacık olurdu o geldiğinde. Tüm çabası imkansız koşullarda bize bir şeyler öğretmek olan öğretmen...Seni sevgiyle anıyorum.. şimdi ben öğretmenim..koskoca yıllar geçti üzerinden.. dün bu güne özel öğrenciler bir şeyler hazırlamışlardı..inanılmaz güzeldi..hepsine sevgilerimi iletiyorum. sizleri çok seviyorum..Fakat ben onların içinde bile Neşe Öğretmeni hatırlıyorum...

0
0
0
Yorum Yaz